文献速递新发突发、热带与寄生虫病

7日高剂量伯氨喹与单剂他非诺喹对比14日低剂量伯氨喹治疗间日疟的疗效与安全性(EFFORT研究)

Effectiveness and safety of 7-day high-dose primaquine and single-dose tafenoquine versus 14-day low-dose primaquine in patients with Plasmodium vivax malaria (EFFORT): a multicentre, open-label, randomised, controlled, superiority trial.
PubMed 文献 · Lancet Infect Dis · 2026-02-11

这项在埃塞俄比亚、巴基斯坦、印度尼西亚和柬埔寨开展的多中心、开放标签、随机、对照、优效性试验纳入960例G6PD活性≥70%的成人间日疟患者,比较7日高剂量伯氨喹(总剂量7 mg/kg)、单剂他非诺喹(300 mg)与14日低剂量伯氨喹(总剂量3.5 mg/kg)的疗效与安全性。主要终点为6个月内间日疟复发累积发生率。

要点

  • 7日高剂量伯氨喹组6个月复发累积发生率为13.0%,14日低剂量伯氨喹组为18.5%,HR 0.66(97.55% CI 0.40-1.09),p=0.063。
  • 他非诺喹组6个月复发累积发生率为12.6%,对比14日低剂量伯氨喹组HR 0.64(97.55% CI 0.39-1.05),p=0.041。
  • 在G6PD活性≥70%的患者中,两种短程方案耐受性良好,支持其在不同疟疾流行区的有效性和操作可行性。

核心结论

  • 在G6PD活性正常的间日疟患者中,无监督的7日高剂量伯氨喹和单剂他非诺喹均耐受良好,且与14日低剂量伯氨喹相比间日疟复发风险更低,但效应幅度不确定。
  • 研究结果支持短程根治方案在不同疟疾流行区的有效性和操作可行性。

研究设计与样本

  • 多中心、开放标签、随机、对照、优效性试验,在埃塞俄比亚、巴基斯坦、印度尼西亚和柬埔寨开展。
  • 纳入年龄≥18岁(印度尼西亚≥16岁)、非复杂性间日疟且G6PD活性≥70%的成人患者,共筛查4850例,随机分配960例(每组320例)。
  • 患者均接受血内裂殖体杀灭药(埃塞俄比亚和巴基斯坦用氯喹,印度尼西亚用双氢青蒿素-哌喹,柬埔寨用青蒿琥酯-吡咯萘啶),按1:1:1随机分配至7日高剂量伯氨喹(总剂量7 mg/kg)、单剂他非诺喹(300 mg)或14日低剂量伯氨喹(总剂量3.5 mg/kg),按中心分层。

主要发现

  • 改良意向治疗人群中,7日高剂量伯氨喹组295例、他非诺喹组305例、14日低剂量伯氨喹组301例纳入主要分析。
  • 6个月间日疟复发累积发生率:7日高剂量伯氨喹组13.0%(97.55% CI 9.0-18.5),14日低剂量伯氨喹组18.5%(97.55% CI 13.8-24.6),HR 0.66(97.55% CI 0.40-1.09),p=0.063。
  • 他非诺喹组6个月复发累积发生率为12.6%(97.55% CI 8.8-18.0),对比14日低剂量伯氨喹组HR 0.64(97.55% CI 0.39-1.05),p=0.041。
  • 第42天前的不良事件中,7日高剂量伯氨喹组56例中24例(42.9%)被认为与药物相关,他非诺喹组72例中16例(22.2%),14日低剂量伯氨喹组38例中13例(34.2%)。
  • 共发生4例严重不良事件,其中2例(7日高剂量伯氨喹组的两例胃肠道症状)被认为可能与研究药物相关;14日低剂量伯氨喹组发生1例与药物无关的死亡。

临床怎么用

  • 对于G6PD活性≥70%的间日疟成人患者,可考虑使用无监督的7日高剂量伯氨喹或单剂他非诺喹作为短程根治方案,以降低复发风险。
  • 使用前需确认G6PD活性≥70%,并评估胃肠道症状等不良事件风险。

局限性

  • 原文未报告需注意的局限性内容。

以上解读依据论文摘要(全文未开放获取或许可不允许翻译转载)。

原文

BACKGROUND: Shorter courses of primaquine and single-dose tafenoquine have potential to improve the prevention of recurrent Plasmodium vivax infections, but there are few data on their comparative effectiveness when provided unsupervised. We aimed to assess the effectiveness and safety of these new treatment options. METHODS: We conducted a multicentre, open-label, randomised, controlled, superiority trial in Ethiopia, Pakistan, Indonesia, and Cambodia. Adult patients (aged ≥18 years, or aged ≥16 years in Indonesia) with uncomplicated P vivax infection and glucose-6-phosphate dehydrogenase (G6PD) activity of 70% or greater were eligible for enrolment. Patients were treated with blood schizonticidal drugs (chloroquine in Ethiopia and Pakistan, dihydroartemisinin-piperaquine in Indonesia, and artesunate-pyronaridine in Cambodia) and randomly assigned (1:1:1) by an independent statistician using randomly permuted blocks of varying sizes to receive 7 days of unsupervised high-dose primaquine (total dose 7 mg/kg), single-dose tafenoquine (300 mg), or 14 days of low-dose primaquine (total dose 3·5 mg/kg). Randomisation was stratified by site. The primary endpoint, assessed in the modified intention-to-treat population (ie, patients who received allocated treatment, and were not lost to follow-up before day 15), was the cumulative incidence of any P vivax parasitaemia within 6 months compared between the primaquine groups, with the comparison of cumulative incidence between the tafenoquine group and the 14-day low-dose primaquine group a secondary endpoint. Key safety outcomes included the numbers of adverse and serious adverse events, including the number of gastrointestinal symptoms as well as the risk of anaemia. Safety outcomes were assessed in all patients who received any doses of study drug. The study is registered at ClinicalTrials.gov, NCT04411836, and is complete. FINDINGS: Between April 25, 2021 and Sept 13, 2024, 4850 patients were screened for eligibility, of whom 960 patients (672 [70·0%] were male and 288 [30·0%] were female) were enrolled and randomly assigned (320 patients per group). The modified intention-to-treat population of 295 patients allocated to the 7-day high-dose primaquine group, 305 patients allocated to the tafenoquine group, and 301 patients allocated to the 14-day low-dose primaquine group were considered at risk of P vivax recurrence from day 15 onwards. The cumulative incidence of P vivax recurrence at 6 months was 13·0% (97·55% CI 9·0-18·5) in the 7-day high-dose primaquine group and 18·5% (13·8-24·6) in the 14-day low-dose primaquine group (hazard ratio [HR] 0·66 [97·55% CI 0·40-1·09], p=0·063). The corresponding incidence in the tafenoquine group was 12·6% (97·55% CI 8·8-18·0), with an HR of 0·64 (97·55% CI 0·39-1·05, p=0·041) compared with the 14-day low-dose primaquine group. Of the adverse events occurring before day 42, 24 (42·9%) of 56 were considered drug related in the 7-day high-dose primaquine group, compared with 16 (22·2%) of 72 in the tafenoquine group and 13 (34·2%) of 38 in the 14-day low-dose primaquine group. Four serious adverse events occurred, of which two (gastrointestinal symptoms in two patients in the 7-day high-dose primaquine group) were considered probably related to study drug. One study drug unrelated death occurred in the 14-day low-dose primaquine group. INTERPRETATION: Both unsupervised 7-day high-dose primaquine and single-dose tafenoquine were well tolerated in patients with normal G6PD activity and they had a lower risk of P vivax recurrence compared with those in the 14-day low-dose primaquine group, albeit with uncertain magnitude. Our findings support the effectiveness and operational feasibility of shorter radical cure regimens across diverse malaria-endemic settings. FUNDING: National Health and Medical Research Council of Australia and Bill and Melinda Gates Foundation. ረቂቅ ዳራ ለአጭር ጊዜ የሚወሰድ ፕሪማኩዊን እና አንድ ጊዜ ብቻ የሚወሰድ የታፌኖኩዊን መድሃኒት፡ በተደጋጋሚ ጊዜ የሚከሰት የፕላዝሞዲየም ቫይቫክስ ወባ በሽታን የመከላከል የማሻሻል አቅም አላቸው፣ ሆኖም ግን ያለ ክትትል ሲሰጡ ያላቸውን አንጻራዊ ውጤታማነት በተመለከተ ያለው መረጃ ውስን ነው። የእነዚህን አዳዲስ የሕክምና አማራጮች ውጤታማነት እና ደህንነት ለመገምገም አስበናል ። የምርምር ዘዴዎች በኢትዮጵያ፣ ፓኪስታን፣ ኢንዶኔዥያ እና ካምቦዲያ ውስጥ ባለብዙ ማዕከል፣ ክፍት መለያ ያለው፣በምደባ እጣ የተደረገ እና ቁጥጥር የተደረገበት የበላይነት የሙከራ ጥናት አድርገናል። በዚህ ጥናት ለመካተት ብቁ የሆኑት ታካሚዎች፡ ያልተወሳሰበ ፕላዝሞዲየም ቫይቫክስ ወባ የታማሙ እና 70% ወይም ከዚያ በላይ የሆነ የግሉኮስ-6-ፎስፌት ዴሃይድሮጂኔስ(G6PD) እንቅስቃሴ ያላቸው አዋቂ ታካሚዎች እድሜያቸው 18 ዓመት እና ከዛ በላይ ወይም በኢንዶኔዥያ ከ16 ዓመት እና ከዛ በላይ ናቸዉ። ታካሚዎቹ በደም ዉስጥ ያለዉን ወባ በሚያጠፉ መድኃኒቶች (በኢትዮጵያ እና ፓኪስታን በክሎሮኩዊን፣ በኢንዶኔዥያ በዳይሃይድሮአርቴሚሲን-ፓይፔራኩዊን እና በካምቦዲያ በአርቴሱኔት-ፓይሮናሪዲን) እና በገለልተኛ የስታትስቲክስ ባለሙያ ለየጥናት ጣቢያው በተለዋዋጭና ተቀያያሪ ብሎኮች የተዘጋጀ በግለሰብ ደረጃ በሚወጣ እጣ ምደባ (1፡1፡1 ጥምርታ) ፤ ክትትል የማይደረግበት ለሰባት ቀን የሚሰጥ ከፍተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን (ጠቅላላ መጠን 7 ሚ.ግ./በኪሎ ግራም) የሚወስዱ ምድብ፤ ወይም አንድ ጊዜ ብቻ የሚሰጥ ታፌኖኩዊን (300 ሚ.ግ) የሚወስዱ ምድብ፤ወይም ለ14 ቀናት የሚሰጥ ዝቅተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን (ጠቅላላ መጠን 3.5 ሚ.ግ. / በኪሎ ግራም) የሚወስዱ ምድብ ሆነው ተመድበዋል። ዋናው የጥናቱ የመጨረሻ ዉጤት፣ በተሻሻለዉ የማከም ዓላማ ባለው ህዝብ የተመደበላቸውን ህክምና በሙሉ ያጠናቀቁ እንዲሁም ክትትላቸውን እስከ 15 ቀን ውስጥ ያላቋረጡ ውስጥ (modified intention-to-treat population) የተገመገመ፣ በ6 ወራት ውስጥ የማንኛውም ፕላዝሞዲየም ቫይቫክስ ወባ ድምር ክስተት ሲሆን ፕሪማኩዊንን ከወሰዱ ምድቦች መካከል እርስ በእርስ ማወዳደር ነዉ፤ የቫይቫክስ ወባ ድምር ክስተት ንጽጽር ታፌኖኩዊን የወሰዱ ምድብ እና የ14 ቀናት የሚሰጥ ዝቅተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን የወሰዱ ምድብ በሁለተኛ ደረጃ ያየነው የመጨረሻ ዉጤት ነበር ። ቁልፍ የደህንነት መለኪያ የነበሩት ቀለል ያሉና ከበዱ ያሉ የጎንዮሽ ጉዳቶች፤ የሆድ ህመምና የደም ማነስ ተጋላጭነትን ያካተተ ነበር፡፡ ቁልፍ የደህንነት መለኪያዎች በሁሉም የጥናቱን መድሐኒት በወሰዱት ላይ ተጠንቷል፡፡ ጥናቱ በ ClinicalTrials.gov (NCT04411836) ተመዝግቦና ስራው ተጠናቆ ይገኛል። ግኝቶች እ.ኤ.አ ከሚያዚያ 25፣ 2021 እስከ መስከረም 13፣ 2024 ባለው ጊዜ ውስጥ፤ 4850 ታካሚዎች ለጥናቱ ልየታ ተደርጎባቸው፤ 960 ታካሚዎች (672 [70·0%] ወንዶችና 288 [30·0%] ሴቶች) በእጣ በሚደረግ ምደባ በአንድ የሕክምና ቡድን 320 ታካሚዎች ተመድበዋል። በተሻሻለዉ የማከም ዓላማ ባለው፤ 295 ለሰባት ቀን የሚሰጥ ከፍተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን ምደብ ከተመደቡ፤ 305 ታካሚዎች ታፌኖኩዊን ምድብ ከተመደቡ፤ 301 ታካሚዎች የ14 ቀናት ፕሪማኩዊን መድብ ከተመደቡ የወባ ድግግሞሽ ተጋላጭነት ህክምና ከጀመሩ ከ 15 ቀናት በኋላ ጀምሮ ታይቷል፡፡ የቫይቫክስ ወባ በ6 ወራት ውስጥ የማገርሸት ያለው ድምር መጠን በ7-ቀን-ከፍተኛ-መጠን ፕሪማኩዊን ምድብ 13.0% (97.55% CI 9.0-18.5) ሲሆን፣ በ14-ቀን-ዝቅተኛ-መጠን ፕሪማኩዊን ምድብ ደግሞ 18.5% (97.55% CI 13.8-24.6) ነበር (የአደጋ ምጣኔ (HR) = 0.66፤ 97.55% CI 0.40-1.09, p=0.063)፤ ታፌኖኩዊን ምደብ ውስጥ ያለው ተጓዳኝ መጠን 12.6% (97.55% CI 8.8-18.0) ነበር፤ ከ14-ቀን-ዝቅተኛ-መጠን ፕሪማኩዊን ምድብ ጋር ሲነጻጸር (የአደጋ ምጣኔ (HR)=0.64 (97.55% CI 0.39-1.05, p=0.041) ነበር። እንዲሁም ታፌኖኩዊን በወሰዱት ታካሚዎች ዉስጥ ያለው የማገርሸት ክስተት ለ 14-ቀን ዝቅተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን ከወሳዱት ታካሚዎች ጋር ሲነጻጸር 12·6% (97.55% CI 8·8-18·0)፤ የአደጋ ምጣኔ (HR)=0·64 (97.55% CI 0·39-1·05፣ p=0·041) ነበር። ከ42ኛዉ ቀን በፊት ከተከሰቱት የጎንዮሽ ጉዳቶች ውስጥ 24 ከ 56 ዉስጥ (42·9%) of ለ7 ቀን ከፍተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን በወሳዱት ታካሚዎች ውስጥ ሲሆን በንጽጽርም ታፌኖኩዊን በወሳዱት ታካሚዎች ውስጥ 16 ከ 72 ዉስጥ (22·2%) እና ለ14 ቀን ዝቅተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን ከወሳዱት ታካሚዎች ዉስጥ 13 ከ 38 ዉስጥ (34·2%) ነው። ይህም ከመድኃኒት ጋር የተያያዘ እንደሆነ ሪፖርት ተደርጓል። አራት ከበድ ያሉ የጎንዮሽ ጉዳቶች ተከስተዋል፤ ከነዚህም ሁለቱ ከጥናቱ መድሐኒት ጋር የተገናኘ የሆድ ህመም ለሰባት ቀን የሚሰጥ ከፍተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን የወሰዱት ምድብ ውስጥ ነው፡፡ አንድ ከጥናቱ መድሐኒት ጋር ያልተገናኘ ሞት የ14 ቀናት ፕሪማኩዊን ምድብ ውስጥ ተከስቷል፡፡ ትርጓሜ ወይም ገለጸ ሁለቱም መድኃኒቶች፣ ማለትም ያለ ክትትል ለ7-ቀን የሚሰጥ ከፍተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን እና አንድ ጊዜ ብቻ የሚወሰድ ታፌኖኩዊን በቂ የG6PD መጠን ባላቸው ታካሚዎች በጥሩ ሁኔታ ተስማሚ ሲሆን፣ መጠኑ እርግጠኛ ባይሆንም ለ14-ቀን ከሚሰጥ ዝቅተኛ መጠን ያለው ፕሪማኩዊን ጋር ሲነጻጸር የፕላዝሞዲየም ቫይቫክስ ወባ የማገርሸት አደጋም ዝቅተኛ ነበር፡፡ ግኝቶቻችን በተለያዩ የወባ በሽታ በሚከሰትባቸው አካባቢዎች የአጭር ጊዜ ሥር ነቀል የሕክምና ዘዴዎች ውጤታማነት እና ተግባራዊ ሊሆኑ መቻላቸውን ይደግፋሉ። የገንዘብ ድጋፍ ሰጪዎች፡ የአውስትራሊያ ብሔራዊ የጤና እና የህክምና ምርምር ምክር ቤት (NHMRC) እና የቢል እና ሜሊንዳ ጌትስ ፋውንዴሽን። ቁልፍ ቃላት፡ ፕላዝሞዲየም ቫይቫክስ፣ ቫይቫክስ ወባ፣ ሥር-ነቀል ፈውስ፣ ውጤታማነት፣ ፕሪማኩዊን፣ ታፌኖኩዊን። Latar Belakang Primakuin durasi singkat dan tafenokuin dosis tunggal memiliki kemampuan untuk meningkatkan efektivitas dalam mencegah infeksi Plasmodium vivax, namun data perbandingan efektivitas kedua obat tersebut jika diberikan tanpa pengawasan masih terbatas. Adapun tujuan penelitian ini adalah untuk menilai efektivitas dan keamanan kedua pilihan terapi ini. Metode Kami melakukan studi uji superioritas multisenter, acak terbuka, terkontrol di Etiopia, Pakistan, Indonesia dan Kamboja. Pasien dewasa (berusia ≥ 18 tahun, atau ≥ 16 tahun di Indonesia) dengan infeksi P. vivax tanpa komplikasi dan aktivitas glucose-6-phosphate dehydrogenase (G6PD) lebih atau sama dengan 70% dimasukkan sebagai subjek penelitian. Pasien diterapi dengan obat skizontosidal darah (klorokuin di Etiopia dan Pakistan, dihydroartemisinin-piperakuin di Indonesia dan artesunate-pyronaridine di Kamboja) dan kemudian diacak (1:1:1) oleh seorang ahli statistik independen menggunakan randomisasi blok yang disusun secara acak dengan berbagai ukuran untuk mendapatkan 7 hari primakuin dosis tinggi (total dosis 7mg/kg), dosis tunggal tafenokuin (300mg) atau primakuin dosis rendah 14 hari (total dosis 3.5mg/kg). Randomisasi distratifikasi berdasarkan lokasi. Luaran primer, yang dinilai pada populasi intention-to-treat termodifikasi (yaitu pasien yang menerima terapi sesuai alokasi dan tidak hilang dari tindak lanjut sebelum hari ke-15) adalah insidens kumulatif terjadinya parasitemia P. vivax dalam waktu 6 bulan dibandingkan dengan kelompok primakuin. Sedangkan perbandingan insidens kumulatif antara kelompok tafenokuin dan kelompok primakuin dosis rendah selama 14 hari merupakan luaran sekunder. Luaran keamanan utama meliputi jumlah kejadian tidak diinginkan dan kejadian tidak diinginkan serius, termasuk jumlah gejala gastrointestinal serta risiko terjadinya anemia. Luaran keamanan dinilai pada semua pasien yang mendapatkan obat penelitian dosis berapapun. Penelitian ini telah diregistrasi pada ClinicalTrials.gov (NCT04411836) dan telah selesai. Hasil Antara 25 April 2021 hingga 13 September 2024, sebanyak 4850 pasien di skrining untuk kelayakan, diantaranya 960 pasien (672 [70,0%] laki-laki dan 288 [30,0%] perempuan) direkrut dan dilakukan randomisasi (320 pasien setiap lengan). Populasi intention-to-treat yang dimodifikasi terdiri dari 295 pasien yang dialokasikan ke kelompok primakuin dosis tinggi 7 hari, 305 pasien yang dialokasikan ke kelompok tafenokuin, dan 301 pasien yang dialokasikan ke kelompok primakuin dosis rendah selama 14 hari, yang dianggap berisiko mengalami kekambuhan P. vivax dari hari ke-15 dan seterusnya. Insiden kumulatif dari rekuren P. vivax pada 6 bulan adalah 13·0% (97.55% CI 9·0-18·5) pada kelompok primakuin dosis tinggi 7-hari dan 18·5% (97.55% CI 13·8-24·6) pada kelompok primakuin dosis rendah 14-hari (Hazard Ratio (HR) =0·66; 97.55% CI 0·40-1·09, p=0·063). Angka kejadian yang bersesuaian pada kelompok tafenokuin adalah 12·6% (97.55% CI 8·8-18·0); HR=0·64 (97.55% CI 0·39-1·05, p=0·041) dibandingkan pada kelompok dosis rendah 14-hari. Berdasarkan kejadian tidak diinginkan sebelum hari ke-42, 24 dari 56 (42.9%) dilaporkan berkaitan dengan obat pada kelompok primakuin dosis tinggi 7-hari, dibandingkan dengan 16 dari 72 (22.2%) pada kelompok tafenokuin dan 13 dari 38 (34.2%) pada kelompok primakuin dosis rendah 14-hari. Empat kejadian tidak diinginkan serius muncul, dua diantaranya (gejala gastrointestinal pada dua pasien dari kelompok primakuin dosis tinggi 7 hari) dianggap kemungkinan berkaitan dengan obat studi. Satu kematian yang tidak berikaitan dengan obat studi muncul pada kelompok primakuin dosis rendah 14 hari. Kesimpulan Baik primakuin dosis tinggi 7-hari tanpa pengawasan ataupun tafenokuin dosis tunggal dapat ditoleransi dengan baik pada pasien dengan G6PD normal dan memiliki risiko rekurensi lebih rendah untuk P. vivax dibandingkan primakuin dosis rendah 14-hari, walaupun seberapa besar efeknya belum bisa dipastikan. Temuan kami mendukung efektivitas dan kelayakan operasional dari rejimen pengobatan radikal yang lebih singkat di berbagai wilayah endemik malaria. សចកផម វគពបល radical cure រយពលខដយបថ primaquine រយពល៧ថ នងថ tafenoquine មងតមយ ដសមនសកនពលដមបងនបសទភពនករអនវតករពបល កងករករពរករលបឡងវញនករឆង Plasmodium vivax បនទននយបបធបកមលកខណផលថដយគនករតតពនតនតមនកមត។ ករសកនមនគលបណងវយតមបសទភព នងសវតភពនវគពបលខទងន។ វធសស ករសកលងវជសសចដនបកចហពហមជមណល តវបនអនវតនបទស អតព បគសន ឥណនស នងកមជ លអកជងពញវយមន P. vivax គនចញសល នងសកមភព G6PD ≥ ៧០%ឬមនកមតសកមភព G6PD ចនជងនតវបនអនញតឱចលរមករសក ។ អកជងទងអសបនទទលថសមបបរ សតគនចញកងឈមដចជថ chloroquine នអតព នងបគសន ថdihydroartemisinin-piperaquine នឥណនស នង ថartesunate pyronaridine នកមជ។ បនបមកបងចក ចដន (១:១:១) ទថ primaquine ៧ថកមតខស (៧ mg/kg), ថ tafenoquine ៣០០ mg មងតមយដស, ឬ ថ primaquine ១៤ថកមតទប (៣.៥ mg/kg)។ ចណចបញបចមងគអតលបឡងវញនបរសតមរគ P. vivax កងរយពល ៦ខ ដយបបធបចមងរវងថ primaquine ៧ថ នងថ primaquine ១៤ថ។ ករសកនបនចបញន ClinicalTrials.gov (NCT04411836)។ លទផល ចនខមស ២០២១ ដលខកញ ២០២៤ មនអកចលរមសរប ៩៦០ នក (៣២០ នកកងមយកម)។ អតលបឡងវញកងរយពល ៦ខគ ១៣.០% នកម primaquine ៧ថ នង ១៨.៥% នកម primaquine ១៤ថ (HR = 0.66; 97.55% CI 0.40–1.09; p=0.063)។ កម tafenoquine មនអត ១២.៦% (HR = 0.64; 97.55% CI 0.39–1.05; p=0.041) បបបធបទនង primaquine ១៤ថ។ លទផលបងញននករកតបនយហនភយនករលបឡងវញជមយវគពបលខ បនចនជជករមបញលតម ១ ដលបងញពភពមនបកដនទហផលបពល។ ផលរខននឱសថពកពនថមនថទ ៤២ មនសមមតខសជងគនកម primaquine ៧ថ (៤៣%) បបបធបទនង tafenoquine (២២%) នង primaquine ១៤ថ (៣៤%)។ មនពតករណអវជមនផលរខននឱសថធនធរពកពនថចនន ២ កតឡងនកម primaquine ៧ថមនរកឃញសញសវតភពថឡយ។ ករបកសយ វគពបលថ primaquine ៧ថ នងថ tafenoquine មងតមយដស តវបនទទលយកបនលនអកជងមនសកមភព G6PD ធមត នងបងញននករកតបនយហនភយនករលបឡងវញ បបបធបទនងថ primaquine ១៤ថ ទបជទហផលបពលនតមនបកដកដយ។ លទផលទងនគទសកនពលបតបតករនវគពបល radical cure រយពលខ កងបរបទលបបបតជងគនចញ។ پس منظر پریماکوئن کے مختصر دورانیے کے علاج اور ٹیفینوکوئن کی واحد خوراک پلازموڈیم ویواکس انفیکشن کی دوبارہ واپسی کو روکنے میں مؤثریت کو بہتر بنانے کی صلاحیت رکھتے ہیں، تاہم بغیر نگرانی کے دیے جانے کی صورت میں ان کے تقابلی اثرات سے متعلق معلومات محدود ہیں۔ ہم نے ان نئے علاج کی مؤثریت اور حفاظت کا جائزہ لینے کا ارادہ کیا۔ طریقۂ کار ہم نے ایتھوپیا، پاکستان، انڈونیشیا اور کمبوڈیا میں ایک کثیرالمراکز، اوپن لیبل، رینڈمائزڈ کنٹرولڈ سپیریئرٹی ٹرائل منعقد کیا۔ غیر پیچیدہ پلازموڈیم ویواکس انفیکشن کے حامل بالغ مریض (عمر ≥18 سال، یا انڈونیشیا میں عمر ≥16 سال)، جن میں گلوکوز-6-فاسفیٹ ڈی ہائیڈروجنیز کی سرگرمی 70 فیصد یا اس سے زیادہ تھی، مطالعے میں شمولیت کے اہل تھے-مریضوں کا علاج خون میں شیزونٹوسائیڈل ادویات کے ذریعے کیا گیا (ایتھوپیا اور پاکستان میں کلوروکوئن، انڈونیشیا میں ڈائی ہائیڈروآرٹیمیسینن-پائپیراکوئن، اور کمبوڈیا میں آرٹی سونیٹ-پائرو ناریڈین)، اور اس کے بعد ایک آزاد شماریات دان نے مختلف سائز کے بلاکس کو تصادفی طور پر ترتیب دے کر(1:1:1) تین گروپوں میں تقسیم کیا تاکہ وہ یا تو 7 دن تک بغیر نگرانی کے زیادہ خوراک والی پریماکوئن (کل خوراک 7 ملی گرام/کلوگرام)، یا ٹیفینوکوئن کی واحد خوراک (300 ملی گرام)، یا 14 دن تک کم خوراک والی پریماکوئن (کل خوراک 3.5 ملی گرام/کلوگرام) حاصل کریں۔ ہر مقام پر بےترتیبی تقسیم کی گئی ۔پرائمری اینڈ پوائنٹ کو modified intention-to-treat آبادی (یعنی وہ مریض جنہیں مقررہ علاج دیا گیا اور جو پندرہویں دن سے پہلے فالو اَپ سے محروم نہیں ہوئے) میں جانچا گیا۔ چھ ماہ کے اندر کسی بھی پلازموڈیم ویویکس پیراسائٹیمیا کے مجموعی وقوعے کا موازنہ پرائماکوئین کے گروپوں کے درمیان کیا گیا، جبکہ ٹیفینوکوئین گروپ اور چودہ دن کی کم خوراک پرائماکوئین گروپ کے درمیان مجموعی وقوعے کا موازنہ ثانوی اختتامی نکتہ تھا۔ حفاظتی نتائج میں مضر اور سنگین مضر واقعات کی تعداد شامل تھی، جن میں معدے سے متعلق علامات کی تعداد کے ساتھ ساتھ خون کی کمی (انیمیا) کے خطرے کا جائزہ بھی شامل تھا۔ حفاظتی نتائج کا تجزیہ ان تمام مریضوں میں کیا گیا جنہیں مطالعے کی دوا کی کوئی بھی خوراک دی گئی تھی۔اس تحقیق کو ClinicalTrials.gov (NCT04411836) میں رجسٹر کیا گیا تھا اور یہ مکمل ہو چکا ہے۔ نتائج اپریل25 2021 سے 13 ستمبر 2024 کے درمیان، 4850 مریضوں کی اہلیت کے لیے جانچ کی گئی، جن میں سے 960 مریض (672 [٪70] مرد اور 288 [٪30] خواتین) شامل کیے گئے اور تصادفی طور پر تقسیم کیے گئے۔ ہر گروپ میں 320 مریض تھے۔ ترمیم شدہ علاج کے ارادے کے مطابق آبادی میں شامل 295 مریض جو 7 دن کی زیادہ خوراک پرائماکوئین گروپ میں تقسیم کیے گئے، 305 مریض جو ٹیفینوکوئین گروپ میں تقسیم کیے گئے، اور 301 مریض جو 14 دن کی کم خوراک پرائماکوئین گروپ میں تقسیم کیے گئے، پندرہویں دن کے بعد پلازموڈیم ویویکس کے دوبارہ ہونے کے خطرے میں سمجھے گئے۔ چھ ماہ کے عرصے میں P. vivax کی دوبارہ بیماری کی مجموعی شرح سات دن کے زیادہ خوراک والے پرائماکوئن گروپ میں 13 فیصد تھی (اعتماد کی حد% 97.55: 9.0–18.5)، جبکہ چودہ دن کے کم خوراک والے پرائماکوئن گروپ میں یہ شرح 18.5 فیصد تھی (اعتماد کی حد% 97.55: 13.8–24.6)۔ (Hazard Ratio (HR) = 0·66, 97.55% CI 0·40–1·09، p=0·063) ٹیفینوکوئن گروپ میں اسی مدت کے دوران دوبارہ بیماری کی شرح 12.6 فیصد تھی (اعتماد کی حد %97.55: 8.8–18.0) (Hazard Ratio (HR)= 0·64 (97.55% CI 0·39–1·05، p=0·041) جو چودہ دن کے کم خوراک والے پرائماکوئن گروپ کے مقابلے میں بہتر تھ بیا لیس دن سے پہلے پیش آنے والے مضر واقعات میں سے، 7 دن کی زیادہ خوراک پرائماکوئین گروپ میں 56 میں سے 24 (٪42.9) کو دوا سے متعلق سمجھا گیا، جبکہ ٹیفینوکوئین گروپ میں 72 میں سے 16 (٪22.2) اور 14 دن کی کم خوراک پرائماکوئین گروپ میں 38 میں سے 13 (٪34.2) کو دوا سے متعلق سمجھا گیا۔ چار سنگین مضر واقعات پیش آئے، جن میں سے دو (7 دن کی زیادہ خوراک پرائماکوئین گروپ میں دو مریضوں میں معدے سے متعلق علامات) کو ممکنہ طور پر مطالعے کی دوا سے متعلق سمجھا گیا۔ 14 دن کی کم خوراک پرائماکوئین گروپ میں ایک موت پیش آئی جو مطالعے کی دوا سے غیر متعلق تھی۔ تشریح غیر نگرانی شدہ 7 دن کی زیادہ خوراک پرائماکوئین اور واحد خوراک ٹیفینوکوئین دونوں کو ان مریضوں میں اچھے طریقے سے برداشت کیا گیا جن کی گلوکوز-6-فاسفیٹ ڈی ہائیڈروجنیز سرگرمی معمول کے مطابق تھی، اور ان میں پلازموڈیم ویویکس کے دوبارہ ہونے کا خطرہ 14 دن کی کم خوراک پرائماکوئین گروپ کے مقابلے میں کم تھا، حالانکہ اس کی شدت غیر یقینی تھی۔ ہمارے نتائج مختلف ملیریا سے متاثرہ علاقوں میں مختصر دورانیے کے ریڈیکل کیور علاجی طریقوں کی مؤثریت اور عملی قابلِ عملیت کی حمایت کرتے ہیں-

来源:Lancet Infect Dis,查看原文。版权归原作者所有。

引用

  1. Degaga TS, Pasaribu AP, Tripura R, et al. Effectiveness and safety of 7-day high-dose primaquine and single-dose tafenoquine versus 14-day low-dose primaquine in patients with Plasmodium vivax malaria (EFFORT): a multicentre, open-label, randomised, controlled, superiority trial. Lancet Infect Dis. 2026. PMID: 41690325. doi:10.1016/S1473-3099(25)00729-7

供执业医师工作参考,不替代临床判断;数值与分级以指南原文为准。